Categorieën
Blog Over Tineke

Misschien snap ik het nu?

Misschien snap ik het nu?

Vandaag hoorde ik dat er iemand was overleden. Het was plotseling. Een hartstilstand. Gewoon zomaar, tijdens het wielrennen. ‘Oh, wat erg en nog zo jong. En hoe kan dat nou bij zo’n sportief iemand?’ Waren gedachten die mijn hoofd passeerden. Daarna vond ik het vooral erg dat ik hem nooit gesproken heb en dus ook niet gefilmd. Ik heb hem en zijn gezin niet kunnen helpen met een persoonlijke film. Dat vind ik jammer, maar waarschijnlijk is dat goed zo.

Meteen daarna dacht ik aan een goede bekende van me. Hij is ongeneeslijk ziek en ik zou hem heel graag spreken en filmen. Vooral omdat ik denk aan de kracht die hij zijn naasten nog kan geven. Zélfs als hij er niet meer is. Een film over zijn leven, gefilmd op een gewone dag op een plek waar hij zich op zijn gemak voelt. Het vertrouwde en het bekende.

Daarna kreeg ik een warm gevoel in mijn buik en dat voelde fijn.

Steeds meer puzzelstukjes vallen op z’n plek en ik heb kippenvel op mijn armen. Ik word verrast door dit gevoel, want dit is het gevoel wat ik eventjes was vergeten.

Ik heb mijn gevoel over Het Filmkado namelijk een tijdje de kop ingedrukt, omdat een “bijbaan” vinden meer prioriteit had.

Maar nu weet ik het zeker. Ik kan er gewoon niet omheen. Het gevoel zit diep en het blijft me steeds roepen. Een film over iemands leven. Het vertrouwde én het bekende.

het-filmkado-tineke-lammetje